Αμυγδαλιά: Ένα πανέμορφο δένδρο

Ιστορία
Κατάγεται από την ανατολική Ρωσία και τον Καύκασο ενώ η καλλιέργεια της είναι γνωστή από την αρχαιότητα.

Οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν τα αμύγδαλα από άγριες αμυγδαλιές με μέλι και τα θεωρούσαν σπουδαίο γλύκισμα. Από τα πικραμύγδαλα έβγαζαν αμυγδαλέλαιο που το χρησιμοποιούσαν σε αρώματα και αλοιφές . Μάλιστα έκαναν και εισαγωγή αμυγδάλων

Θεραπευτικές Ιδιότητες
Τα φύλλα και τα άνθη της αμυγδαλιάς έχουν αντιβηχικές και ανθελμινθικές ιδιότητες ενώ το αμυγδαλέλαιο χρησιμοποιείται ως καλλυντικό για την επιδερμίδα και ως επουλωτικό σε εγκαύματα. Τα αμύγδαλα έχουν τονωτικές ιδιότητες και επιδρούν ευεργετικά στο νευρικό και το ουροποιητικό σύστημα.

Περιγραφή
Η αμυγδαλιά είναι δένδρο φυλλοβόλο με πλούσιο πασσαλώδες ρίζωμα, ψηλό κορμό που φτάνει και τα 12 μέτρα ύψος, φύλλα λογχοειδή, λεία και οδοντωτά και άνθη λευκά ή ρόδινα που φυτρώνουν μεμονωμένα ή ανά ζεύγη. Ο καρπός της, το αμύγδαλο, περιβάλλεται από σαρκώδες εξωκάρπιο γκριζοπράσινο και χνουδωτό (τσάγαλο) που όταν ωριμάσει σκληραίνει, αποκολλάται και αποκαλύπτει το σκληρό ενδοκάρπιο που περιέχει τους σπόρους (αμύγδαλα).
Η αμυγδαλιά πολλαπλασιάζεται με σπόρο που σπέρνεται το Γενάρη σε φυτώρια. Κατά τον Ιούλιο με Αύγουστο τα νεαρά δένδρα, αν χρειαστεί, εμβολιάζονται με ενοφθαλμισμό με την επιθυμητή ποικιλία και φυτεύονται σε αμυγδαλεώνες, σε απόσταση 5- 7 μέτρα.
Οι ποικιλίες που φυτεύονται μαζί πρέπει να ανθίζουν στον ίδιο χρόνο για να επικονιάζονται ενώ δεν πρέπει να φυτεύονται μαζί ποικιλίες από γλυκά και πικρά αμύγδαλα. Ευδοκιμεί σε ασβεστούχα εδάφη ακόμη και φτωχά αμμώδη ή πετρώδη και αντέχει στην ξηρασία. Καρποφορεί από τον τρίτο χρόνο ως και τα 70 χρόνια.

Σχετικές δημοσιεύσεις