ΑΓΓΕΛΙΕΣ - ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
14:42:55

 

 

 

Δημήτρη Πιατάς: Σε 50 χρόνια ο καγκελάριος της Γερμανίας θα λέγεται Αχμέτ

  

  • Ποιος είναι ο Αλέξανδρος Ελεφάντης, ο ήρωας που υποδύεστε στην παράσταση «Ισορροπιστής αεροσκαφών» του Θόδωρου Θεοδωρίδη σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη;  «Είναι ένας υπέρβαρος άνθρωπος. Το πάχος του, όμως, για λίγο, μετατρέπεται σε προτέρημα: μετακινώντας το βάρος του, καταφέρνει να ισορροπεί αεροσκάφη».

Διακρίνουμε μια αλληγορία για την Ελλάδα τού σήμερα... «Αν δεχτούμε ότι το αεροπλάνο είναι η Ελλάδα, αν δεχτούμε ότι οι κυβερνήτες προσπαθούν να το πιλοτάρουν ενώ αυτό βάλλεται εκ των... έξω, τότε ίσως ο Αλέξανδρος Ελεφάντης να μοιάζει με αυτόν τον λαό που μετακινείται εμπρός, πίσω, αριστερά, δεξιά για να μη συντριβεί το αεροσκάφος».

  • Επιθυμείτε οι παραστάσεις σας να αποτελούν πολιτικό αντίλογο; «Είμαι κωμικός ηθοποιός. Αποδέχομαι τον ρόλο του γελωτοποιού. Δεν έχω πρόβλημα να είμαι ο "πασατέμπος" που τον μασούν και τον φτύνουν για να περνά η ώρα. Με ενοχλεί, όμως, το σύστημα να με χρησιμοποιεί ως άλλοθι διασκέδασης. Θέλω να φέρω την προσωπική μου ιδεολογία και ιδεοληψία, παράγοντας γέλιο, και ας είναι και επικίνδυνο αυτό καμιά φορά».

Γιατί το λέτε αυτό; «Χάνω σχέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει ένα μικρό εμπάργκο στο να ζητείται η γνώμη μου σε ό,τι αφορά τα πολιτικά. Δεν κάνω κάτι καινούργιο. Φέρω την παράδοση των γελωτοποιών του Μεσαίωνα. Ηταν οι μόνοι που είχαν δικαίωμα να διακωμωδούν τον αφέντη τους. Ο δικός μας Μεσαίωνας, όμως, είναι πιο σκληρός και, αν το πράξεις, υπάρχει κόστος».

  • Πιστεύετε στον παιδαγωγικό ρόλο του θεάτρου; «Πιστεύω και σε αυτόν. Το θέατρο, όμως, πρέπει να έχει ελευθερία και ελευθεριότητα. Την ελευθερία που είναι παρθένα και την ελευθεριότητα που είναι πόρνη. Και ο καλλιτέχνης πρέπει να κάνει έρωτα και με τις δύο».

Πώς κρίνετε το κατέβασμα της παράστασης του Εθνικού «Ισορροπία του Nash»;«Σέβομαι τους συγγενείς των θυμάτων τρομοκρατίας, αλλά είμαι κάθετα αντίθετος στη λογοκρισία. Το κατέβασμα μιας παράστασης είναι η αρχή του τέλους».

  • Σύμφωνοι, αναρωτιέμαι, όμως, αν θα σκεφτόμασταν το ίδιο σε περίπτωση που παρουσιάζονταν αποσπάσματα από το έργο ενός φασίστα... «Αν μπορούσαν να μας δώσουν ποίηση, θα είχε ίσως ένα ενδιαφέρον. Η Δημοκρατία δεν είναι τέλεια, αλλά είναι το καλύτερο πολίτευμα, καθώς μπορεί να δέχεται και το χειρότερο. Θέλουμε ανοιχτές κοινωνίες και δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που τα σύνορα κλείνουν».

Ο κόσμος αναστατώνεται. «Βιώνουμε μία μεγάλη μετακίνηση λαών. Και η Γερμανία ίσως θα πρέπει να ξεχάσει τους ξανθούς και τους γαλανομάτηδες. Μελαχρινοί θα είναι οι Γερμανοί έπειτα από 50 χρόνια και ο γερμανός καγκελάριος θα λέγεται Αχμέτ. Και αυτό μου αρέσει».

  • Στη δύναμη του πολίτη πιστεύετε; «Με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου το 1977 ταξιδέψαμε στη Σοβιετική Ενωση. Μας υποδέχτηκε το υπουργείο Κουλτούρας. Η αρχηγός-ξεναγός ήθελε να μας πάει σε συγκεκριμένα μέρη. "Και τώρα θα πάμε εδώ" είπε. Τη διέκοψα. "Τώρα θα πάμε όπου θέλουμε" απάντησα. Και πήγαμε. Η δύναμη του ανθρώπου είναι ότι είναι ανεξέλεγκτος».

Για την Ελλάδα το φινάλε είναι προκαθορισμένο; «Δεν ξέρουμε αν το έργο είναι τραγωδία ή κωμωδία. Αν η κοπέλα θα ερωτευτεί τον χονδρό ή θα τον πληγώσει. Το παιχνίδι ακόμη παίζεται. Το σύστημα θέλει να καθορίσει την παρτίδα, αλλά τα συστήματα καμιά φορά δεν πετυχαίνουν».

  • Χρειαζόμαστε τεχνοκράτες ή καλλιτέχνες; «Μόνο η τέχνη θα σωθεί. Τα υπόλοιπα θα γίνουν σκόνη. Τι σώθηκε από το παρελθόν; Μια Ακρόπολη, ένας Σοφοκλής. Οι τεχνοκράτες μπορεί να είναι το παρόν, οι καλλιτέχνες, όμως, είναι το μέλλον και το μέλλον είναι αυτό που ενδιαφέρει».
  • Η συνέντευξη Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino 

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Back to top
Go to bottom