Απόστολος Κακλαμάνης

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β’ ΑΘΗΝΑΣ ΠΑΣΟΚ πρ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ Κ. ΑΛΙΜΠΕΡΤΗ

Κύριε Πρόεδρε, καταρχήν σας καλωσορίζουμε στο “ΜΑΖΙ” και σας ευχαριστούμε για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με το εξής: με αφορμή τον τόπο καταγωγής σας, την πανέμορφη Λευκάδα -άρα νησιώτης- σε συνδυασμό και με τη Νάξο, πιστεύετε ότι οι συνθήκες διαβίωσης στη Νησιωτική Ελλάδα τού σήμερα, είναι ικανοποιητικές;

Δε χωράει αμφιβολία ότι η ζωή στη νησιωτική Ελλάδα, είναι σήμερα πολύ διαφορετική από την εποχή, που εγώ μεγάλωνα στη Λευκάδα. Βασικές ανάγκες των κατοίκων ικανοποιήθηκαν, ιδιαίτερα εκεί, όπου οι συνθήκες ευνοούν την ανάπτυξη του τουρισμού. Όμως, ταυτόχρονα, μεγάλο μέρος της νησιωτικής Ελλάδας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει προβλήματα, ιδιαίτερα το χειμώνα, στη σύνδεσή της τόσο με τα μεγάλα λιμάνια της χώρας όσο και με άλλα νησιά. Είναι η λεγόμενη «άγονη γραμμή», είναι τα ηρωικά νησιά, που παλεύουν να επιβιώσουν και να διεκδικήσουν μερίδιο από την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.Η εικόνα, λοιπόν, είναι μεν ικανοποιητική, αλλά υπάρχουν πολλά που πρέπει ακόμα να γίνουν.

Είστε ικανοποιημένος από το έργο του ΠΑΣΟΚ, όσον αφορά τα νησιά, στην πολύχρονη κυβερνητική θητεία σας;

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο στην ανάπτυξη της νησιωτικής Ελλάδας. Η διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας, που έδωσε πόρους και αρμοδιότητες στους περιφερειακούς και στους  αυτοδιοικητικούς θεσμούς και η πολιτική στον τομέα της ναυτιλίας, την κατασκευή νέων λιμανιών και την παροχή κινήτρων προς τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, προκειμένου να καλύπτονται όλους τους μήνες του χρόνου οι ανάγκες των κατοίκων για ανεφοδιασμό και μετακίνηση, βοήθησαν ώστε να αλλάξει σημαντικά η εικόνα των νησιών μας. Εξακολουθώ, όμως, να τονίζω ότι πρέπει να γίνουν, ακόμα, πολλά, γιατί υπάρχουν και καινούργια προβλήματα, που πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν.

Γνωρίζω την αγάπη σας για τη Νάξο, αγάπη που δημιουργήθηκε και από την προσωπική, φιλική σχέση σας με τον κ. Μιχάλη Κατσάνη, τον Πρόεδρο του Συλλόγου Φιλωτιτών Νάξου. Όλοι δε, αναγνωρίζουν στο πρόσωπό σας τον άνθρωπο που έχει προσφέρει σημαντική βοήθεια, και ως υπουργός, κυρίως στην ορεινή Νάξο και ιδιαίτερα στα θέματα παιδείας.Θα θέλατε να μας μιλήσετε λίγο για αυτούς τους ιδιαίτερους δεσμούς που σας ενώνουν με το νησί μας;

Εμείς, οι Επτανήσιοι, έχουμε πολλά κοινά με τους Κυκλαδίτες και οι Λευκαδίτες, ιδιαίτερα, με τους Ναξιώτες, και εγώ προσωπικά, λόγω καταγωγής της συζύγου μου και πολλών προσωπικών μου φίλων. Από τους λεβέντες της Νάξου και ήρωες της αντιφασιστικής και της αντιδικτατορικής αντίστασης, Μανώλη Γλέζο και Νικηφόρο Μανδηλαρά, ως το Μιχάλη Κατσάνη, που, με την αγάπη του για το Φιλώτι, με «βομβάρδιζε» πάντα με «αιτήματα» στα διάφορα υπουργεία, που βρέθηκα – και ιδιαίτερα στο Υπ. Παιδείας. Στα νησιά μας κατέφευγαν από την ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη, ολόκληροι ξεριζωμένοι πληθυσμοί στις δύσκολες περιόδους του εθνικού μας βίου. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη Νάξο όπως και στη Λευκάδα, σε πολλά ορεινά, κυρίως, χωριά οι συνήθειες, τα ονόματα και η ντοπιολαλιά των κατοίκων, θυμίζουν έντονα χωριά της Κρήτης. Το έχω διαπιστώσει, προσωπικά, όχι μόνο από τις φιλικές μου συναναστροφές με τους Ναξιώτες της Αθήνας, αλλά και στις επισκέψεις μου στη Νάξο, όπως το Φιλώτι, την Απείρανθο κ.α..

Κύριε Πρόεδρε, ας έρθουμε τώρα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τα πολιτικά θέματα είναι πολλά και ανοιχτά.     Θα ήθελα το σχολιασμό σας για την πολιτική πραγματικότητα που ζούμε και αν θέλετε να εστιάσετε εσείς στα θέματα που θεωρείτε ποιο σημαντικά.

Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε πλήρη στασιμότητα, σε όλους τους τομείς. Μια στασιμότητα, που ισοδυναμεί με οπισθοδρόμηση την ώρα που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν με ραγδαίους ρυθμούς. Η κυβέρνηση της Ν.Δ., χωρίς όραμα και στόχους περιορίζεται να διαχειρίζεται με το χειρότερο δυνατό τρόπο την καθημερινότητα, αλλά και τα μεγάλα προβλήματα, όπως αυτά που αφορούν το εξωτερικό μέτωπο της χώρας (Κύπρος, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, Αιγαίο, Σκόπια Κόσσοβο), από τα οποία θα εξαρτηθεί τις επόμενες δεκαετίες η πορεία και η προοπτική του ελληνισμού. Γι’ αυτό, θεωρώ, ότι όσο γρηγορότερα απαλλαγεί ο τόπος από αυτήν την κυβέρνηση, τόσο θα περιοριστεί η ζημιά, όχι μόνο στα εθνικά, αλλά και στα μεγάλα εσωτερικά ζητήματα της χώρας, Όπως αυτά που αφορούν τους δημοκρατικούς μας θεσμούς και τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή, την Υγεία, την Παιδεία, το Περιβάλλον και την περιφερειακή οργάνωση, και την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη του τόπου.

Και το κόμμα σας κύριε Πρόεδρε; Το ΠΑΣΟΚ του σήμερα, αλλά και του «μέλλοντός μας», όπως το «συνθηματοποιούσε» κάποτε ο κ. Λαλιώτης;Πιστεύετε, ή τουλάχιστον προσδοκάτε, στην ανάκαμψη και την επάνοδό του στην εξουσία ή αυτή η προσδοκία απέχει πολύ από το να γίνει πραγματικότητα;

Το ΠΑΣΟΚ έχει μπει σε μια νέα εποχή. Κρατώντας στέρεες τις αξίες και τις αρχές μας και προσαρμόζοντας το πρόγραμμά μας στις ανάγκες του σήμερα και του αύριο, θα επιβεβαιώνουμε, με το συνέδριό μας, την απόφασή μας να δώσουμε ενωμένοι και να κερδίσουμε τη μάχη για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας, αντιμετωπίζοντας τη συντονισμένη επίθεση, που δεχόμαστε, τόσο από τη Δεξιά όσο και από την κομμουνιστική Αριστερά, που πλαγιοκοπεί το ΠΑΣΟΚ πολεμώντας, δήθεν, το «δικομματισμό»!…Πρόκειται για τη «θεωρία», που διευκολύνει την κυβέρνηση της Ν.Δ. στον αντιλαϊκό της κατήφορο, γιατί ταυτίζει ανιστόρητα και αντιδημοκρατικά το κόμμα της Δεξιάς, που κυβερνά, με το ΠΑΣΟΚ, τον κορμό της προοδευτικής παράταξης, που βρίσκεται, σήμερα, στην Αντιπολίτευση!…Με την έννοια αυτή, το ΚΚΕ και το λεγόμενο αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ προσφέρουν ανεκτίμητες υπηρεσίες στην αντιπασοκική εκστρατεία της Δεξιάς και των κυρίαρχων αφεντικών της μιντιοκρατίας. Κοινός στόχος είναι η διάλυση του ΠΑΣΟΚ και η λεηλασία του. Επαναλαμβάνεται, δηλαδή, η κοινή «επιχείρηση» της Δεξιάς και του ενιαίου, τότε, συνασπισμού, του 1989.

Το ΠΑΣΟΚ είναι σήμερα η μόνη αξιόπιστη επιλογή απέναντι στη δεξιά κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή. Ο λόγος μας, δεν είναι απλά και μόνο καταγγελτικός, όπως των μικρότερων κομμάτων, ούτε εξαντλούμε τη δυναμική μας σε πρόσκαιρες εντυπώσεις.  Και όσο και αν προσπαθήσουν οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της κυβέρνησης και των ελεγχόμενων, από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ΜΜΕ να αποπροσανατολίσουν το λαό, αξιοποιώντας και τον αδιέξοδο αντιΠΑΣΟΚικό «διμέτωπο» των μικρών κομμάτων, από τις πραγματικές του ανάγκες και να συσκοτίσουν την αλήθεια γύρω από τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί ο τόπος τα τέσσερα τελευταία χρόνια, εμείς θα σπάσουμε με την δράση μας μέσα στη Βουλή και στην κοινωνία το κλίμα της ηττοπάθειας, της απαισιοδοξίας και της παρακμής. το ΠΑΣΟΚ θα νικήσει στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν γίνουν αυτές.

Αν ληφθεί υπόψη ότι το θέμα ηγεσίας αυτή τη στιγμή έχει κλείσει, τι κατά τη γνώμη σας πρέπει να αλλάξει για να γίνει και πάλι το ΠΑΣΟΚ, κόμμα πλειοψηφικό; Πρέπει να αλλάξει κάτι «μέσα» στο ΠΑΣΟΚ ή να αλλάξει «το ίδιο» το ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα υπήρξε και παραμένει ο γνήσιος εκφραστής του αιτήματος για κοινωνική αλλαγή, για ισότητα και δημοκρατία. Για να είναι αξιόπιστος εκφραστής αυτού του αιτήματος πρέπει το ίδιο να βρίσκεται σε μια διαρκή, διαλεκτική πορεία με τον εαυτό του, με το παρελθόν του, με την ιστορία του. Να αλλάζει, να εκσυγχρονίζεται, να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε εποχής χωρίς όμως να ακυρώνει την πορεία του, τα επιτεύγματά του, τις επιλογές του. Όλα αυτά που αποτελούν την προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα και στους Έλληνες.

Κύριε Κακλαμάνη, διατελέσατε Πρόεδρος της Βουλής, από το 1993 μέχρι το 2004. Κατά τη θητεία σας προσφέρατε πλούσιο έργο εισάγοντας σημαντικές καινοτομίες στην οργάνωση και λειτουργία του Κοινοβουλίου. Τότε ήσασταν ένας επί των 299 βουλευτών. Σήμερα είστε ένας από τους 299. Η «πολιτική θέα», είναι όντως καλύτερη από τα ψηλά της αίθουσας της Βουλής ή το πλαίσιο της πολιτικής δράσης ταιριάζει καλύτερα στα «κάτω» έδρανα;

Και τότε και τώρα, ένιωθα και νιώθω το ίδιο αίσθημα ευθύνης και καθήκοντος απέναντι στον κοινοβουλευτικό θεσμό  και στους πολίτες της Β’ Αθήνας, που με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους εδώ και τρείς δεκαετίες. Κάθε «θέση» έχει τις ιδιαιτερότητές της και δίνει συγκεκριμένες δυνατότητες προσφοράς. Εκείνο που έχει διαχρονική αξία είναι να αντιλαμβάνεσαι τη θέση, όχι ως προνόμιο αλλά ως υπηρεσία στον τόπο και στους συμπολίτες σου. Αυτή την αντίληψη προσπάθησα να κατακτήσω από έφηβος, αγωνιζόμενος για «τα κοινά» και προσπαθώ να συντηρήσω μέσα μου, ώστε να συνεχίσω να απολαμβάνω το όραμα και την ηθική ικανοποίηση, που διακρίνει έναν πολιτικό από έναν περιστασιακό.. πολιτευτή!..

Ας έρθουμε λοιπόν και στο Γαλάτσι, με αφορμή και την ερώτηση που καταθέσατε στη Βουλή, σχετικά με το Ολυμπιακό Γυμναστήριο. Το Γαλάτσι είναι μια πόλη που αγαπάτε αλλά και σας αγαπά αφού σας τιμούν με τη ψήφο τους πολλοί ψηφοφόροι. Πιστεύετε ότι υπάρχουν τα περιθώρια για αλλαγή των αποφάσεων που αφορούν στη μετατροπή του Ολυμπιακού Γυμναστηρίου, σε ένα, σύγχρονο κατά τα άλλα, εμπορικό κέντρο, με ότι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης;

Η κυβερνητική απόφαση για την παραχώρηση έκτασης 45.000τ.μ. προκειμένου να παραδοθεί μία από τις τελευταίες ελεύθερες εκτάσεις της Αττικής στην κερδοσκοπία των πολυεθνικών ιδιωτικών συμφερόντων, αποκαλύπτει την αληθινή ταυτότητα μιας κυβέρνησης, η οποία κόπτεται -δήθεν- για την ποιότητα ζωής των πολιτών. Όπως επεσήμανα και με την ερώτηση του κατέθεσα στη Βουλή, η μετατροπή του Ολυμπιακού Γυμναστηρίου σε εμπορικό κέντρο, εάν συμβεί, θα αποτελέσει ένα πολλαπλό έγκλημα. Έγκλημα εις βάρος της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας, έγκλημα εις βάρος του περιβάλλοντος αλλά και της οικονομικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή, που θα πληγεί ανεπανόρθωτα, προσθέτοντας νέα θύματα στις στρατιές των ανέργων. Πρέπει να υπάρξει μια πάνδημη κινητοποίηση για να ματαιωθούν αυτά τα σχέδια και να αποδοθεί η έκταση στους κατοίκους, ως χώρος πρασίνου, αναψυχής, πολιτιστικής και αθλητικής δράσης. Έχω, ήδη, δηλώσει, στους τοπικούς φορείς, ότι θα είμαι παρών και στην πρώτη γραμμή μιας τέτοιας κινητοποίησης των κατοίκων του Γαλατσίου και των γύρω περιοχών.

Κύριε Πρόεδρε, στη μακρά πολιτική πορεία και σταδιοδρομία σας, είχατε την ευκαιρία να υπηρετήσετε τα κοινά από πολλές και σημαντικές θέσεις. Επίσης είναι γνωστοί οι αγώνες σας, και η προσφορά σας στη δημοκρατία μας και στο κοινωνικό σύνολο. Και παράλληλα, σημαντικό στοιχείο υπήρξε για σας, η οικογένειά σας. Μια «γεμάτη» ζωή λοιπόν. Άραγε πόσα ψυχικά αποθέματα  μπορεί να υπάρχουν, για να συνεχίσετε να προσφέρετε στο κοινωνικό σύνολο; Πως αισθάνεστε ενόψει  μιας νέας εκλογικής μάχης και γιατί όχι μιας νέας θέσης σε ενδεχόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

“Αισθάνομαι σήμερα όπως ακριβώς αισθανόμουν όταν, ως Πρόεδρος της Νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, έπαιρνα μέρος στον Ανένδοτο Αγώνα: Στρατιώτης μιας παράταξης, που υπερασπίζεται τα δημοκρατικά δικαιώματα και την εθνική αξιοπρέπεια του λαού μας.Αυτή είναι η κορυφαία θέση αλλά και η ηθική ικανοποίηση, όπως προανέφερα, για όποιον αντιλαμβάνεται την Πολιτική ως έναν συλλογικό αγώνα για τη βελτίωση της ζωής του ανθρώπου. Για τα υπόλοιπα αρμόδιος είναι πάντα ο λαός και ιδιαίτερα αυτός της Β’ Περιφέρειας, που αποτελεί το στήριγμα και την αναφορά μου εδώ και τόσες δεκαετίες κοινών αγώνων”.

Κύριε Κακλαμάνη σας ευχαριστώ πολύ.

Σχετικές δημοσιεύσεις