“Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας” , από 7 Οκτωβρίου

Από την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου, 9.15 μ.μ. η Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά, του Θόδωρου Γράμψα, παρουσιάζει για δεύτερη συνεχή χρονιά, το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη, “Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας”, σε μορφή θεατρικής παράστασης, με μαθητές και απόφοιτους της Σχολής. (Ανώτερη Δραματική Σχολή Πράξη Επτά), στο Πράξη Επτά Studio (Βαλτετσίου 45, Εξάρχεια, 2103800624)

Η παράσταση είναι αποτέλεσμα της δουλειάς των μαθητών, σε συνεργασία με καθηγητές τους. Το ποίημα – ποιητικό κείμενο – γράφτηκε από τον ποιητή το 1952 μετά από πολλά χρόνια εξορίας, (1947 – 1951), στο Μούδρο, στη Μακρόνησο, στον Αϊ Στράτη και στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα. Όπως είναι φυσικό, μιλάει για τη δύσκολη επιβίωση στα κολαστήρια της εξορίας, όπως τα έζησε ο ποιητής, ο αγωνιστής.

Πρωταγωνιστής είναι εκείνος που “θέλει να λέγεται άνθρωπος…” και ξέρει ότι “δε θα πάψει ούτε στιγμή να αγωνίζεται για την ειρήνη και για το δίκιο”, ότι “μπορεί να θυσιάζεται ένα οποιοδήποτε πρωϊνό», για την αγάπη, τον έρωτα, την συντροφικότητα, το αύριο.

Σκηνοθετική επιμέλεια                               
Θόδωρος Γράμψας
Σκηνικό – Επιμέλεια κοστουμιών              
Κωσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική                                                     
Γ. Παπανδρέου. Λ. Κουλουρής
Φωτισμοί                                                     
Βασίλης Κανελόπουλος     

Παίζουν:
Γιώργος Παπανδρέου, Νίκος Απέργης. Λεωνίδας Κουλουρής, Μαριάννα Μαυριανού, Σπύρος Πετούσης, Βασίλης Τουρκομένης, Τηλέμαχος Τσώλης, Στέλιος Γιαννακός.

Κιθάρα         Λεωνίδας Κουλουρής
Μπουζούκι   Γιώργος Παπανδρέου.

Διάρκεια παράστασης: 55’

Παραστάσεις έως 13 Νοεμβρίου
Ημέρες Παραστάσεων:
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 9.15 μ.μ.

Η είσοδος είναι ελεύθερη

Πράξη Επτά Studio, Βαλτετσίου 45, Εξάρχεια, τηλ. 2103800624

Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά

Η εταιρεία θεάτρου Πράξη Επτά ιδρύθηκε το 1997 και λειτούργησε για τρία χρόνια. Σε αυτό το διάστημα οι δύο θεατρικές παραγωγές που πραγματοποίησε,   «Μια πέτρα λάθος» του Θόδωρου Γράμψα και «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργ  συζητήθηκαν πολύ και απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές.

Το 2008 ιδρύθηκε η Ανώτερη Δραματική Σχολή Πράξη Επτά, η οποία από την πρώτη στιγμή στελεχώθηκε από καταξιωμένους καλλιτέχνες – καθηγητές όπως οι:
Κώστας Καζάκος, Γιάννης Μπέζος, Γεράσιμος Γεννατάς, Κώστας Μπάρας, Μαριάννα Κάλμπαρη, ο Δημήτρης Κουτσιαμπασάκος στον Κινηματογράφο,  Θοδωρής Οικονόμου στη Μουσική και το Τραγούδι,  Κωσταντίνος Ζαμάνης στη Σκηνογραφία, ο Γιάννης Νικολαίδης στην κίνηση και πολλοί ακόμη σημαντικοί καθηγητές.

Η ίδρυση της Σχολής, αλλά και η δημιουργία στον ίδιο χώρο ενός θεάτρου 45 θέσεων, το «Πράξη Επτά Studio»  άνοιξαν νέους δρόμους και δυνατότητες. Πλέον οι μαθητές – νέοι ηθοποιοί της Σχολής ζουν από την πρώτη στιγμή το ωραίο ταξίδι μιας θεατρικής παράστασης και αποκτούν σκηνική εμπειρία.
Ήδη τον περασμένο Μάιο, ανέβηκε  σε μορφή θεατρικής παράστασης, το ποίημα  του Τάσου Λειβαδίτη « Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας » με μαθητές της Σχολής.

Η παράσταση, που παίχτηκε για ένα μήνα, θα συνεχιστεί και φέτος από 7 Οκτωβρίου.
Παραμένοντας συνεπείς στην απόφασή μας να υπηρετούμε τη  θεατρική τέχνη και με ακόμα δυνατότερη  πεποίθηση ότι το θέατρο είναι ανάσα, αλλά και μάθηση, ιδιαίτερα στις δύσκολες εποχές,  για το 2011 – 2012 έχουν προγραμματιστεί  δύο ακόμα έργα. Πρόκειται για το έργο  « Δεσποινίς Μαργαρίτα » του Ρομπέρτο Ατάϋντε, σε μετάφραση Κώστα Ταχτσή και το « Και τώρα οι δυό μας », του Αλεξάντερ Γκέλμαν, σε μετάφραση Γιώργου Κιμούλη.

Οι διαχρονικές κοινωνικές προεκτάσεις και ο έντονος πολιτικός χαρακτήρας είναι το κοινό στοιχείο και των τριών έργων του φετινού προγραμματισμού, έργα που γράφτηκαν σε σκληρές και δύσκολες εποχές.

Ο Τάσος Λειβαδίτης γράφει το «Αστέρι» του, μετά από πέντε χρόνια εξορίας στο Μούδρο, τον Αϊ Στράτη, τις φυλακές  Χατζηκώστα στην Αθήνα.
Η τρυφερή, λυπημένη, ερωτική, επαναστατημένη  γραφή του Ποιητή, αποτυπώνει την αγωνία του Ανθρώπου μέσα από  τη δύσκολη επιβίωση στα κολαστήρια της εξορίας, αλλά και τον έρωτα, τη συντροφικότητα, τη γειτονιά, την ελπίδα για το αύριο, την αταλάντευτη πίστη σε συναισθήματα και τις ιδέες. Όλα εκείνα που κράτησαν στη ζωή χιλιάδες ανθρώπους. Τους ίδιους ανθρώπους, που η αγάπη για ζωή και δικαιοσύνη δεν τους εμπόδιζε να είναι πρόθυμοι  και να πεθάνουν γι’ αυτές τις ιδέες.

Δυστυχώς, οι θυσίες, δεν “έπιασαν τον τόπο” που τους αναλογούσε, οι
γενιές που ακολούθησαν, δεν είχαν ούτε την ευαισθησία, αλλά ούτε καν την εξυπνάδα, να παραδειγματιστούν. Να παραδειγματιστούμε όλοι.
Γι’ αυτό και σήμερα το ποίημα του Λειβαδίτη αφορά τον καθένα από εμάς ξεχωριστά και όλους μαζί.

Σε μια άλλη μεριά της γής, στη Βραζιλία, ο Ρομπέρτο Ατάϋντε, γράφει τη «Μαργαρίτα», κάτω από τη βαριά σκιά του δικτατορικού καθεστώτος.
Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι δασκάλα στην έκτη Δημοτικού.

Με αφορμή τη δεδομένη εξουσία του δασκάλου προς τους μαθητές, την εξουσία, που η γνώση μπορεί να παρέχει σ’ αυτόν που την κατέχει, ο συγγραφέας,  “αναλύει”  με χειρουργική λεπτομέρεια, με θεατρική μαστοριά, χιούμορ και φαντασία, τον χαρακτήρα του εξουσιαστή, του εξουσιομανή, του αφελή που έγινε δικτάτορας. Απογυμνώνει την αλαζονεία, το θράσος και τον κυνισμό εκείνου που έχει τη δύναμη και τη δυνατότητα να βιάζει ψυχές και σώματα, φαντασία και όνειρα.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα,  υποτιμά, λοιδωρεί κι εξευτελίζει, τιμωρεί κι εκφοβίζει αυτούς που δικαιούνται τα αγαθά της μάθησης και της γνώσης.
Αλλά ο εξουσιαστής, ο ασκών την εξουσία, η δεσποινίς Μαργαρίτα,  βουλιάζει στο σκηνικό που η ίδια έχει στήσει, ώστε τελικά είναι εκείνη που εξευτελίζεται, γελοιοποιείται, προσπαθώντας να κρατηθεί στο βάθρο της εξουσίας της.
Γι’ αυτό κι ο συγγραφέας  χαρακτηρίζει το έργο «τραγικωμικό».
Γελάς. Γελάς πολύ.

Ο Αλεξάντρερ Γκέλμαν, με το έργο «Και τώρα οι δυο μας» μας φέρνει στη Ρωσία του τέλους της δεκαετίας του ’80.
Ο μικρόκοσμος μιας συζυγικής σχέσης υπό διάλυση είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας που σταδιακά αποσυντίθεται.
Εκείνος, πολιτικός μηχανικός, διευθυντής σε μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία. Εκείνη διανοούμενη, που εργάζεται στη βιβλιοθήκη. Το παιδί, 16 ετών, απόν από τη σκηνή, αλλά παρόν στη δράση.

Εκείνος, για να ανέλθει κοινωνικά ξεπούλησε κάθε αρχή και κάθε αξία. Πάτησε επί πτωμάτων.
Διαπλοκή με την εξουσία.
Εκείνη, για να ανέλθει κοινωνικά γνώριζε μα σιωπούσε.
Συνέργεια.
Άλλοθι, το μέλλον του παιδιού.

Η εξουσία παρέχοντας υποσχέσεις και ευκαιρίες για την απόκτηση υλικών αγαθών, για “επιτυχία”, χρησιμοποιεί και ενσωματώνει στους μηχανισμούς της ανθρώπους ικανούς, με προσόντα, αφού όμως πρώτα τους απεκδύσει από αρχές, αξίες, ιδανικά. Η αναγκαία προϋπόθεση για να διαιωνίζεται.
Αλλά, η πτώση του Ανθρώπου από τις αξίες φέρνει την ολοκληρωτική πτώση σε όλο το φάσμα της ζωής. Και εδώ ο στίβος είναι η οικογενειακή ζωή.
Κάποιος θα “πληρώσει”. Ακόμα κι αν δε φταίει.
Στο δικό μας έργο, ο μόνος που δεν φταίει είναι το παιδί.

Θεατρική περίοδος 2011 – 2012

1.   «Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας» του Τάσου Λειβαδίτη

Σκηνοθεσία                                       Θόδωρος Γράμψας
Σκηνικό – Επιμέλεια κοστουμιών     Κωσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική                                            Γιώργος Παπανδρέου
Λεωνίδας Κουλουρής
Φωτισμοί                                           Βασίλης Κανελλόπουλος

Παίζουν:
Γιώργος Παπανδρέου, Νίκος Απέργης, Λεωνίδας Κουλουρής,        
Μαριάννα Μαυριανού, Σπύρος Πετούσης, Βασίλης Τουρκομένης,
Τηλέμαχος Τσώλης, Στέλιος Γιαννακός.

Από 7 Οκτωβρίου έως 13 Νοεμβρίου.
Κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, στις 9.15.

2.   «Miss Margarida’s way» του Ρομπέρτο Ατάϋντε.  
Τραγικωμικός  μονόλογος για μια ορμητική γυναίκα.

Μετάφραση                                                Κώστας Ταχτσής
Σκηνοθεσία                                                Θεόδωρος Γράμψας

Στο ρόλο της Δεσποινίδος Μαργαρίτας η Τζένη Σταυροπούλου.

Έναρξη παραστάσεων 25 Νοεμβρίου.

3.    «Και τώρα οι δυο μας» του Αλεξάντρερ Γκέλμαν

Μετάφραση                                      Γιώργος Κιμούλης
Σκηνοθεσία                                      Θεόδωρος Γράμψας

Έναρξη παραστάσεων  τέλος Ιανουαρίου

Πράξη Επτά studio

Βαλτετσίου 45.
Απέναντι από το σινεμά Ριβιέρα
Εξάρχεια

Σχετικές δημοσιεύσεις