Ενός (τέος) ένδοξου έθνους

Kι ένα «μολών λαβέ» ·  
φθάσαμε αισίως στο «εν τούτω νίκα» 
και σε μιαν Αγιά Σοφιά · 
προχωρήσαμε σ ‘ένα «ελευθερία ή θάνατος» 
μ ε ένα τσίπουρο κι ένα ξερίχι · 
ανεβήκαμε σ ‘ένα «όχι» και σ’ ένα «αέρα!» 
με κρυοπαγήματα πυρπολούμενου στήθους · 
ξελαρυγγιαστήκαμε φωνάζοντας 
«Ψωμί παιδεία, ελευθερία», 
για να καβαλικέψουμε, επί τέλους! 
ένα αστραφτερό καλάμι 
διπλού διαφορικού ελληναράδικο, 
φιλοσοφούνται φραπεστί, 
ρεβόμενοι αστακομακαρονάδα 
και τιραμισού πατροπαράδοτο, 
ώσπου να προσγειωθούμε – Oh Mon Dieu! 
σε ένα «Ότι έχετε ευχαρίστηση». 
 

Σχετικές δημοσιεύσεις