H κρίση δεν είναι γένους θηλυκού

Γράφει η Μαρία Κ. Αλιμπέρτη. Σίγουρα δεν είναι γένους θηλυκού η “κρίση” και αποτελεί

διαπίστωση από όλους ότι από τις συνέπειες της κρίσης πλήττονται πιο σκληρά οι γυναίκες και οι νέοι. Η “κρίση” είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική, αποτέ­λεσμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, που απο­θέωσε την αγορά και εμπορευματοποίησε μέχρι και το ανθρώπινο σώμα. Οι γυναίκες εργάζονταν πάντα και μάλιστα πιο σκληρά από τους άντρες σύμφωνα με τη μυϊκή τους δύναμη και τη σωματική τους διάπλαση. Εργάζονταν χωρίς ανταμοιβή στα χωράφια σε γεωργικές εργασίες, στο ίδιο τους το σπίτι, στην οικογένειά τους προσέφεραν την εργασία τους με κάθε μορφή.

Τα τελευταία χρόνια όμως έπεσαν στην αγορά ερ­γασίας μια και τα έσοδα στο σπίτι μειώθηκαν ενώ τα έξοδα αυξάνονται μέρα με τη μέρα και οι ανάγ­κες της ζωής είναι πιο απαιτητικές. Έβαλε σε δεύ­τερη ή τρίτη μοίρα τα “οικιακά” και ασχολείται με εργασία έξω από το σπίτι, με τα παιδιά, την οι­κογένεια αλλά και με τα “οικιακά” συγχρόνως. Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση ΙΝΕ-ΓΣΕΕ2009 η γυναικεία εργασία σε πολλές περιπτώσεις έχει μετατραπεί σε δουλεία, με πολύ χαμηλές αμοι­βές, πολλές φορές χωρίς ασφάλιση με βίαιη μεταχείριση, απειλές, σεξουαλική παρε­νόχληση αλλά και συνθήκες εργασίας που τους στοιχίζουν ακόμα και τη ζωή τους.

Αυτός ο μίζερος τρόπος ζωής που προσφέρει η “κρίση” όχι μόνο δεν ικανοποιεί τα όνειρα και τις ανάγκες των γυναικών, αλλά προσβάλλει την αξιοπρέπειά τους και τις οδηγεί στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η διαφορετικότητα με την πενιχρή αμοιβή των γυναικών σε σχέση με τους άντρες εργαζόμε­νους μας κάνει να καταλαβαίνουμε τι σύνταξη θα πάρουν, αν θα πάρουν ποτέ. Καταργούνται κάθε μέρα με νέα μέτρα οι θετικές διακρίσεις υπέρ των γυναικών με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη κοινωνικών υποδομών για την στήριξη της γυναίκας μέσα στην οικογένεια, αλλά και για την εξασφάλιση της κοινωνικής και επαγγελματικής εξέλιξής της. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των μέτρων είναι εις βάρος των ευ­παθών κοινωνικών ομάδων, της οικογένειας, των νέων και φυσικά της ίδιας της γυναίκας.

Παρόλα αυτά οι γυναίκες εργαζόμενες διεκ­δικούν ένα μεγάλο μερίδιο στο χώρο της ερ­γασίας, παλεύουν με κάθε τρόπο και προσπαθούν αν σταθούν στα πόδια τους, να κρατούν την οικογένειά τους και να δημιουργούμε τον μοναδικό τρόπο που τους χά­ρισε η φύση, που είναι η γέννηση των παιδιών τους. Πως θα μπορούσε λοιπόν αυτή η στείρα κακόγουστη λέξη “κρίση” να είναι γένους θηλυκού μόνο γιατί η κατάληξη της είναι σε “Η”;

Σχετικές δημοσιεύσεις