To πιγκ-πογκ ξεπερνά τον… εαυτό του

Μέσα από τις τεράστιες δυσκολίες του ελληνικού αθλητισμού, υψώνει το παράστημά του με πρωταγωνιστή τον Παναγιώτη Γκιώνη. Του Ν. Α. Κωνσταντοπουλου.

Στη σκιά των επιτυχιών άλλων, δημοφιλέστερων ή πιο προβεβλημένων, αθλημάτων, το ελληνικό πιγκ πογκ αντέχει στον χρόνο κι εξακολουθεί μέσω της εθνικής ομάδας ανδρών να πρωταγωνιστεί. Η Ελλάς παραμένει στην Α΄ κατηγορία και της Ευρώπης και του κόσμου, παρότι ο Καλλίνικος Κρεάνγκα είναι πλέον 41 ετών, ενώ ο Δανιήλ Τσιόκας έχει προ πολλού αποσυρθεί.
Με πρωταγωνιστή τον Παναγιώτη Γκιώνη, προϊόν της ελληνικής επιτραπέζιας αντισφαίρισης, νίκησε πρόσφατα την Ουγγαρία 3-1 και τον Οκτώβριο, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, θα διεκδικήσει μια υψηλή θέση. Το ερώτημα, όμως, είναι τι γίνεται πίσω. Εδώ και χρόνια την ομάδα αποτελούν, κατά βάση, οι Κρεάνγκα, Γκιώνης και Κώστας Παπαγεωργίου, ενώ συμμετοχές έχει και ο Κώστας Λαγογιάννης.
Αθλημα δεξιοτήτων
«Στο πιγκ πογκ μπορείς, με σωστή αθλητική ζωή και προπόνηση, να κάνεις πρωταθλητισμό και σε μεγάλη ηλικία. Δείτε τους Σουηδούς. Ο Πέρσον στα 42 του ήταν 4ος στους Ολυμπιακούς του 2008, ενώ έπαιξε και στο Λονδίνο. Ο Βάλντερ στα 39 του ήταν 4ος στην Αθήνα. Ο καλύτερος της Ισπανίας είναι ένας… Κινέζος 51 ετών» λέει ο, από το 2009, ομοσπονδιακός προπονητής, Κώστας Βατσακλής, που είναι μόλις δύο χρόνια μεγαλύτερος του Κρεάνγκα και υπήρξε διεθνής αθλητής.
«Το πιγκ πογκ είναι άθλημα κινητικό και χρειάζεται καλά αντανακλαστικά, αλλά, επειδή δεν αποτελείται από φυσικές κινήσεις, απαιτεί δεξιότητες, που αποκτώνται με γύμναση πολλών ετών. Είναι το άθλημα με τη μικρότερη μπάλα και το μικρότερο γήπεδο. Ολα αυτά το κάνουν πολύ δύσκολο. Για τους Ευρωπαίους η ηλικία ωρίμανσης είναι τα 28-36 χρόνια. Βοηθάει η εμπειρία. Πάντως, έχει βάθος η ομάδα. Υπάρχουν και οι Ρηνιώτης, Παπαδημητρίου, Μάκρας, οι νεαρότεροι Γιώργος και Κώστας Κωνσταντινόπουλος και ο 16χρονος, Κώστας Αγγελάκης, που μπήκε στη 16άδα των Ευρωπαϊκών παίδων. Η ανανέωση γίνεται σταδιακά. Οταν είσαι στην Α΄ κατηγορία, οι νεαροί πρέπει να συλλέξουν εμπειρία από τους άλλους, ώστε να μην «καούν». Οσο ο Καλλίνικος θέλει και μπορεί, θα είναι στην ομάδα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει εθνική ομάδα στον κόσμο, που θα έλεγε σε αθλητή πρότυπο όπως αυτός, ότι δεν τον χρειάζεται. Οι νέοι πρέπει να δουλέψουν πολύ», εξηγεί.
«Πρέπει να αντέξουν»
Εδώ θέτει ένα σοβαρό ζήτημα του ελληνικού αθλητισμού:
«Αθλητές με ταλέντο διαθέτουμε. Αλλά η δομή της κοινωνίας μας μπορεί να μη τους επιτρέψει να το αξιοποιήσουν. Σχολείο, σπουδές, στρατός. Πρέπει ν’ αντέξουν. Λένε ότι είμαστε ερασιτεχνικό άθλημα. Είμαστε τέτοιο μόνο στις αμοιβές. Στην προπόνηση και στις υποχρεώσεις είμαστε επαγγελματίες. Τώρα θα μειωθούν πολύ οι επιχορηγήσεις. Τον Μάιο έχουμε παγκόσμιο ατομικό πρωτάθλημα και τον Οκτώβριο το Ευρωπαϊκό. Με τη μειωμένη επιχορήγηση, τι θα κάνουμε; Θα πάρουμε αναλώσιμα, θα κάνουμε προετοιμασίες, θα δώσουμε στα παιδιά οδοιπορικά; Είμαστε στην Α΄ κατηγορία του κόσμου και της Ευρώπης. Το άθλημα είναι πολύ διαδεδομένο παγκοσμίως. Στο τελευταίο παγκόσμιο ατομικό πρωτάθλημα, έπαιξαν αθλητές από 206 χώρες. Σε πολλά κράτη της Ευρώπης και, φυσικά, στην Απω Ανατολή είναι από τα δημοφιλέστερα αθλήματα. Στην Ελλάδα θεωρείται μικρό. Και μη ξεχνάτε, ότι Κινέζοι και Κινέζες έχουν κατακλύσει εθνικές ομάδες σε όλον τον κόσμο».
Ο 33χρονος οδοντίατρος, Παναγιώτης Γκιώνης εδώ και 10-11 χρόνια αγωνίζεται στο πολύ δυνατό γαλλικό πρωτάθλημα.
«Μ’ έχει βοηθήσει πάρα πολύ στο να φθάσω ψηλά. Μου έδωσε πολλή εμπειρία, ειδικά όταν ήμουν νεαρός. Στην αρχή πήγα για να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και για εμπειρία, τώρα είμαι επαγγελματίας», λέει.
Πιστεύει πως στο ελληνικό πιγκ πογκ υπάρχει ταλέντο, αλλά… «Είναι δύσκολο ν’ αξιοποιηθεί. Το παιδί πρέπει να έχει οικονομική άνεση, να πάει έξω να παίξει σε δύσκολο πρωτάθλημα, να ρισκάρει, ν’ αφήσει πίσω τις σπουδές του. Τα περισσότερα, λογικά, προτιμούν τις σπουδές. Μπορεί να υπάρχουν αγωνιστικές δυνατότητες, αλλά προέχει ο βιοπορισμός».
Ζητεί τη στήριξη του αθλητισμού από την Πολιτεία: «Ο αθλητισμός είναι σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας. Αν καταστραφεί, θα είναι πολύ κακό για όλους». Αθλητικός του στόχος είναι να μετάσχει στους Ολυμπιακούς του 2016 και να κάνει εμφάνιση ανάλογη της περσινής.
«Ισως να είναι οι τελευταίοι μου Ολυμπιακοί. Ελπίζω ν’ αντέξω και να είμαι παρών για τέταρτη φορά», λέει.
Η προσπάθεια της εθνικής γυναικών
Μετά το 2004, η εθνική γυναικών έχασε σταδιακά τις Βολακάκη, Μοίρου, Νικολάε, Φίλη και Ντουλάκη. Παρά ταύτα, κατόρθωσε να παραμείνει στη Β΄ κατηγορία της Ευρώπης. Ονειρο του ομοσπονδιακού προπονητή, Γιώργου Καρύτσα, είναι, να επανέλθει κάποτε στην Α΄.
«Η ομάδα είναι πολύ νεανική. Η βασική παίκτρια, η Τόλιου, είναι 17 ετών. Είναι πολύ σημαντικό το ότι μείναμε στην κατηγορία, διότι οι παίκτριες θ’ αποκτήσουν εμπειρία. Για να επανέλθουμε στην Α΄ κατηγορία πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις: Να μετέχουμε σε πιο πολλούς αγώνες, να κάνουμε περισσότερη και ποιοτικότερη προετοιμασία. Με τα σημερινά δεδομένα, τούτο δεν είναι εφικτό. Επιπλέον, δεν παίζουν πιγκ πογκ πολλά κορίτσια. Με βάση αυτό, βρισκόμαστε σε δυσανάλογα υψηλό επίπεδο, αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς. Ευελπιστώ, ότι κάποτε θα δούμε και Ελληνίδα σε Ολυμπιακούς αγώνες», τονίζει.

Σχετικές δημοσιεύσεις