To «Ελληνικό πρωινό»

Γράφει η Μαρία Κ. Αλιμπέρτη

 

Δημοσιεύθηκε στη ΜΕΤΡΟ  το 2011

Η επιβίωση είναι το βασικό που μας απασχολεί τον τελευταίο καιρό μια και γίναμε «κοντόφθαλμοι» λόγο κρίσης και λιτότητας, η ανοχή της κοινωνίας αλλά και κάθε υγιούς επιχειρηματικότητας δεν έχει οπτική ορατότητα, μάλλον είναι δύσκολο αλλά όχι αδύνατον να βγούμε από την κρίση αν σκεφτούμε τ ην ανάπτυξη έτσι όπως μπορεί να επιτευχθεί μέσα από εμάς τους ίδιους κάνοντας πρώτα από όλα ότι περνά από το δικό μας χέρι.

Η πρότασή μου για το «Ελληνικό πρωινό» είναι βασισμένη σε ατελείωτες συζητήσεις με Ξενοδόχους, εστιάτορες, παραγωγούς προϊόντων, αλλά και καταναλωτές που θέλουν και ψάχνουν να βρουν λύσεις για καλύτερη ποιότητα ζωής. Από τα παλιά χρόνια η Ελληνική οικογένεια ανάλογα με την περιοχή σέρβιρε το πρώτο πρωινό γεύμα πολύ πρωί ακόμα πριν το φως της μέρας φωτίσει την ελληνική ύπαιθρο, εκεί που ο αγρότης και ο εργάτης έφευγε χαράματα για τα χωράφια για να επιστρέψει το μεσημέρι για το οικογενειακό τραπέζι.

Τραχανάς βραστός σε γάλα, τυρί και ψωμί, ελιές και κρεμμύδι, πίτες με χόρτα και τυρί, το μπαγιάτικο ψωμί μουλιασμένο σε γάλα (παπάρα), ξινόγαλο, γιαούρτι με μέλι ή γάλα με κακάο, καφές και κουλουράκια με καρύδια αλλά και μπαχαρικά, κουλουράκι Θεσσαλονίκης με τυράκι, σαλάμι, γλυνερό χοιρινό με αυγά ομελέτα, λούζα, αποξηραμένα φρούτα, γενικά ότι παράγει η Ελληνική γη μπορούσε να είναι το πρώτο γεύμα της ημέρας, το Ελληνικό πρωινό που φυσικά καμία σχέση δεν έχει με το σήμερα στα Ελληνικά σπίτια αλλά και στα τουριστικά θέρετρα.

Τι άλλαξε, τι φταίει για την κακή μας διατροφή, για την κακή μας συνήθεια να μην τρώμε πρωινό που είναι η πηγή ενέργειας και δύναμης για όλη την ημέρα; Ο τρόπος ζωής μας άλλαξε έγινε αστικός, το εύκολο, το έτοιμο, το φαστφούντ, το άγχος να τα προλάβουμε όλα, αφήσαμε τα χωριά μας και την σκληρή γεωργική εργασία στο δικό μας χωράφι για να γίνουμε υπάλληλοι καθιστοί με εύκολο κέρδος χωρίς σωματική άσκηση, χωρίς ήρεμο ρυθμό ζωής, βάλαμε τυποποιημένα προϊόντα γεμάτα συντηρητικά και φυτοφάρμακα, μεταλλαγμένα ή γενετικά τροποποιημένα, εισαγωγής, στη διατροφή μας. Μήπως δεν αλλάξαμε μόνο αυτό στη ζωή μας;

Υιοθετήσαμε συνήθειες άλλων κρατών, και επηρεαστήκαμε από κουλτούρες και τρόπους ζωής, που στο σύνολό τους δεν ταιριάζουν με το μεσογειακό πρότυπο που είχαμε ως πριν από λίγα χρόνια. Δεν συνέβη όμως αυτό μόνο στην καθημερινή μας ζωή. Συνέβη και στον τρόπο που διαχειριζόμαστε το τουριστικό μας προϊόν και με ότι αυτό συνδέεται η διατροφή. Ο τουρίστας ερχόταν στην Ελλάδα και έτρωγε στο φαγητό του άφθονο ελαιόλαδο, ντοματοσαλάτα, μουσακά, πατάτες τηγανιτές, πολλών λογιών τυρί, τζατζίκι, γιαούρτι, μέλι, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς και παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού.

Αυτά ζητούσαν και αυτά μετέφεραν την φήμη της Ελληνικής διατροφής στο εξωτερικό, σίγουρα δεν είναι το πρώτο κριτήριο για την επιλογή της χώρας μας, είναι όμως από τα πρώτα κριτήρια αξιολόγησης όταν φεύγουν οι τουρίστες. Με τα χρόνια αντί να αναπτύξουμε την παροχή του πρωτογενούς προϊόντος της χώρας μας μέσα από τον τουρισμό, την εξαφανίσαμε προσφέροντας στους επισκέπτες μας το δικό τους φαγητό, αυτό που έχουν και στη χώρα τους. Μία από τα ίδια δηλαδή. Για ποιο ξεχωριστό πρωινό ή γεύμα, ποιο γλυκό ή επιδόρπιο θα επιθυμήσουν φεύγοντας μετά το τέλος των διακοπών τους για να επιστρέψουν στη χώρα μας και την επόμενη χρονιά; Πιστεύετε ότι αρκούν ο ήλιος, η θάλασσα και το καλό ξενοδοχείο; Αν ναι κάνετε λάθος. Η απόδειξη είναι η μείωση του τουρισμού στην Ελλάδα.

Την καθιέρωση ενός εμπορικού σήματος, που θα εκπροσωπεί το «ελληνικό πρωινό» δηλαδή πρωινό από ελληνικά παραδοσιακά προϊόντα, με σκοπό να υπάρχει σήμανση που σερβίρεται, επιδιώκει το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο. Αναμφισβήτητα το «Ελληνικό πρωινό» έχει ιδιαίτερη σημασία για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών ξενοδοχείων και ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων μονάδων, μπορεί να παίξει σπουδαίο ρόλο για την προαγωγή της ελληνικής γαστρονομίας, αλλά και να βοηθήσει την Ελληνική αγροτική πρωτογενή παραγωγή να διακινήσει εγχώρια τα προϊόντα της στηρίζοντας έτσι την οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας.

Ίσως έχουμε να κάνουμε με το μεγαλύτερο εργαλείο για την τουριστική ανάπτυξη. Το «Ελληνικό πρωινό» πρέπει όμως να σχεδιασθεί με ιδιαίτερη προσοχή ώστε: Να έχει καθιερώσει τον τύπο της μεσογειακής διατροφής, να σχεδιαστεί με σεβασμό στην μοναδική ταυτότητα, στη παραδοσιακή γαστρονομία της κάθε περιοχής αναδεικνύοντας τις συνταγές και τα τοπικά προϊόντα που είναι μια παράμετρος της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς και να αξιοποιεί κάθε στοιχείο τοπικού πολιτισμού και ιστορίας. Φυσικά να μπορεί να προσφέρει και διάφορα είδη πρωινού για ανάλογες περιπτώσεις.

Για να γίνουν όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι Ελληνικές Π.Ο.Π. παραγωγές είναι μικρές σε σχέση με τους κολοσσούς του εξωτερικού, το κόστος των Ελληνικών προϊόντων σε αντίθεση με τα εισαγόμενα τα κάνει απρόσιτα για τα ξενοδοχεία που προσπαθούν με πολύ χαμηλά πακέτα προσφορών να προσεγγίσουν τον τουρίστα σε μια προσπάθεια να γίνουν ανταγωνιστικοί προορισμοί στη Μεσόγειο.

Αυτό σημαίνει αλυσιδωτά πως πρέπει το κράτος να στηρίξει την ανάπτυξη των αγροτικών συνεταιρισμών και μικροπαραγωγών έτσι που να μπορούν να πουλήσουν φτηνά ( χωρίς να ρίξουν την ποιότητα στα προϊόντα τους ) και να καταναλωθούν τα προϊόντα τους μέσα από την ξενοδοχειακή κίνηση. Δηλαδή οικονομική ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και απόδοση ποιοτικών παροχών.

Όλοι ξέρουμε πως τα τελευταία χρόνια η οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας κατά μεγάλο βαθμό στηρίχτηκε από τον τουρισμό ενώ το εμπόριο και η παραγωγή έμειναν πίσω, ο ανταγωνισμός όμως είναι μεγάλος, αν δεν πραγματοποιήσουμε τις νέες ιδέες και δεν χαράξουμε τουριστική προβολή βασισμένη στην ιδιαιτερότητα της μεσογειακής διατροφής, θα είμαστε σαν τους «άλλους» χωρίς παραδοσιακές παροχές.

Μπορεί ο επισκέπτης να έχει μία μοναδική γαστρονομική εμπειρία στην Ελλάδα μέσω του «Ελληνικού πρωινού», αλλά και των παραδοσιακών γαστρονομικών γευμάτων κατά τη διάρκεια της ημέρας, πρέπει να έχουμε σαν στόχο να του μείνει αξέχαστη για να επιστρέψει. Επίσης καλό θα ήταν να εκμεταλλευτούμε το γεγονός πως η ελληνική τηλεόραση τα τελευταία χρόνια ασχολείται πολύ και έχει σαν κεντρικές εκπομπές αυτές που έχουν να κάνουν με τον τρόπο παρασκευής ενός καλού πιάτου, αλλά και ο έντυπος τύπος τον προβάλει μέσα από εκατοντάδες έντυπα ενώ πολλοί δημοσιογράφοι ασχολούνται με αυτόν.

Σίγουρα πολλοί επαγγελματίες που ζουν από το τουριστικό προϊόν θα δουν αυτή την κίνηση με δυσπιστία ακόμα-ακόμα και με επιφύλαξη ως προς την υποστήριξή τους για την αντιμετώπιση της κρίσης και πως αυτό θα λειτουργήσει καταλυτικά σαν «κράχτης» ώστε να έρθει κόσμος στα καταλύματά τους.

Εδώ θα παίξουν ρόλο οι Ενώσεις Ξενοδόχων και καταλυμάτων , το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, οι Σύλλογοι εστιατορίων, οι Ενώσεις και οι Συνεταιρισμοί των Τοπικών Παραδοσιακών Προϊόντων, οι Δήμοι, και η Τουριστική Πολιτική που θα εφαρμόσει το Υπουργείο Πολιτισμού και η ίδια η Κυβέρνηση. Όλοι αυτοί υποχρεωμένοι είναι για να πετύχει το εγχείρημα να το οργανώσουν σωστά, με σεβασμό στην παράδοση, αλλά και να το προωθήσουν με δελεαστικό τρόπο αφού πρώτα έχουν εξασφαλίσει την ποιότητα των προϊόντων.

Όσο για μας τους «τουρίστες», η Ελλάδα έχει ομορφιές μοναδικές σε συνδυασμό – τον ήλιο, τη θάλασσα, το βουνό και την φιλότιμη φιλοξενία του Έλληνα – σε κάθε γωνιά της που μας περιμένουν να τους ανακαλύψουμε μέσα από πολλά είδη τουρισμού όπως: η μικρής εποχιακή ζήτηση , οι οργανωμένες εκδρομές με τουριστικά γραφεία, ο συνεδριακός τουρισμός, ο Θαλάσσιος, οι κρουαζιέρες, ο θρησκευτικός, ο ορειβατικός, ο εθελοντικός, ο αθλητικός, ο ιατρικός , ο περιηγητικός, ο πολιτιστικός κ.α.

Μπορούμε να εμπλουτίσουμε τις εμπειρίες μας απολαμβάνοντας τους υπέροχους γαστρονομικούς θησαυρούς της ξεκινώντας με το πρωινό, τρώγοντας πχ: μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού με γιαούρτι, σπιτικό τραχανά, σουσαμένιο ταχίνι Φολεγάνδρου, ρυζόγαλο, χωριάτικο ζυμωτό ψωμί με Γραβιέρα Νάξου, ξυνομυζήθρα, κεφαλοτύρι, φέτα, παξιμάδια Κρήτης και ομελέτα με λιαστή ντομάτα Σαντορίνης τηγανισμένη σε αγνό ελαιόλαδο Ζακύνθου, χωριάτικα λουκάνικα, χωριάτικη σαλάτα με κρεμμύδι, και βραστά σπαράγγια, πίνοντας ροφήματα από Ελληνικά βότανα με λίγο κρόκο Κοζάνης.

Σίγουρα έχουμε πολλές επιλογές, που θα νοστιμίσουν τις διακοπές μας και θα αφήσουν χρήματα στον τόπο μας γιατί επειγόμαστε να αντιστρέψουμε αυτή τη καταστροφική πορεία πτώχευσης, έτσι οι ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις θα επιβιώσουν, συνεχίζοντας να δίνουν δουλειά σε χιλιάδες εργαζομένους και η Ελληνική οικονομία και κοινωνία να ωφεληθεί από τον τουρισμό.

Εμείς τι θα κάνουμε; Θα πάμε για διακοπές στο Εξωτερικό; Για σκεφτείτε το καλύτερα; Και όπως λέει ο λαός μας: «Αν δεν βάλουμε τα χεράκια μας να νίψουμε τα ματάκια μας μην περιμένουμε να το κάνουν οι άλλοι».

Μαρία Κ. Αλιμπέρτη

Σχετικές δημοσιεύσεις