ΑΓΓΕΛΙΕΣ - ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018
13:13:36

 

 

 

ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΤΑΜΠΑΡΟΠΟΥΛΟΥ - Ηθοποιός του εθνικού θεάτρου Θεσσαλονίκης

Συνέντευξη με τη Μαρία Κ. Αλιμπέρτη
Κοντά μας βρίσκεται η Βιργινία Ταμπαροπούλου, μια νέα ηθοποιός του Κ.Θ.Β.Ε. , γεννημένη στην Θεσσαλονίκη, γεννημένη ν' αγαπάει το θέατρο.
Δροσερή, ευχάριστη παρουσία, αέρινη σιλουέτα...μια ευγενική φιγούρα, ένα ιδιαίτερο κορίτσι, ένα γλυκό παιδί, που πολύ σύντομα θα γίνει ένας...μελένιος ήρωας της αγαπημένης σε όλους μας «Ντενεκεδούπολης».

-Κυρία Βιργινία Ταμπαροπούλου, σας καλωσορίζω  στη γυναικεία εφημερίδα «wres»

Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη πρόσκληση και τιμή που μου κάνετε να με φιλοξενείτε στις σελίδες σας! Και παρόλο το τιμητικό του πληθυντικού, θα χαιρόμουν πολύ περισσότερο να μου μιλούσατε στον ενικό! Είναι μάλλον που νιώθω κορίτσι κι όχι κυρία!

-Θα ήθελες Βιργινία, να μου πεις πώς βρέθηκες στον κόσμο του θεάτρου και της υποκριτικής; Ήταν δική σου επιλογή ή ακολουθείς την οικογενειακή παράδοση?

Μάλλον ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα! Εννοώ οτι η οικογενειακή μας παράδοση είναι αφοσιωμένη στην επιστήμη. Κι ενώ με κέρδισαν οι σειρήνες του θεάτρου, περιπλανήθηκα και λίγο στον κόσμο των μαθηματικών και της χημείας...πήρα το πτυχίο μου ως Χημικός Μηχανικός απo την Πολυτεχνική Σxολή του Α.Π.Θ. ,στη Θεσσαλονίκη, αλλά μη μπορώντας να αντισταθώ στη μαγεία, τόλμησα να πάω και τελικά να αποφοιτήσω απ' την δραματική σχολή ανωτέρας τέχνης «Βεάκη».

Κι επειδή φυσικά, η υποκριτική τέχνη, απαιτεί ως βασικό της εργαλείο το ανθρώπινο σώμα, δεν παρέλειψα να κάνω παράλληλα και σπουδές κλασσικού χορού καθώς και μουσικής (πιάνο κ βιολοντσέλο). Κι έτσι όπως εξιστορούμαι κ θυμάμαι αυτό το όμορφο ταξίδι, συνειδητοποιώ ότι όλο αυτό το υλικό, σχετικό ή άσχετο με το θέατρο, ήταν αυτό που με έπλασε και με όπλισε να τολμήσω να δοκιμαστώ σ' αυτό που τόσο αγαπάω...

-Θέλεις να μου αναφέρεις κάποιες συνεργασίες και δουλειές που εσένα σε άγγιξαν περισσότερο και βοήθησαν στην εξέλιξη σου ως ηθοποιός?

Για να ξεκινήσω τίμια και δίκαια, οφείλω να παραδεχτώ ότι απ' τη στιγμή που τελείωσα τη σχολή και άρχισα να δουλεύω, μάλλον υπήρξα απ΄ τους τυχερούς κι έτσι όλες μου οι δουλειές κι οι συνεργασίες ήταν ξεχωριστές. Ωστόσο θα ήθελα να σταθώ στις δύο πιο έντονες κι αποκαλυπτικές για μένα ,συναντήσεις.

Η πρώτη ήταν πέρσι το καλοκαίρι στη συμμετοχή μου στην παράσταση «Ορέστης» του Ευριπίδη, που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο, με το Εθνικό θέατρο όπου είχα την τιμή και την χαρά να δουλέψω με σκηνοθέτη τον κύριο Χουβαρδά και με εκλεκτούς συνεργάτες όπως η Τάνια Τρύπη, ο Νίκος Κουρής, η Στεφανία Γουλιώτη και φυσικά όλη η υπόλοιπη ομάδα. Η δεύτερη, για εμένα, συγκλονιστική εμπειρία ήταν  η συμμετοχή μου στην γνωστή κωμωδία του Σαίξπηρ «Το ημέρωμα της στρίγκλας» υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του θρυλικού Γεωργιανού σκηνοθέτη Ρόμπερτ Στούρουα και με συμπρωταγωνιστές τους εκλεκτούς συναδέλφους μου, Ιεροκλή Μιχαηλίδη και Δήμητρα Ματσούκα

-Ετοιμάζεις κάτι για τον χειμώνα?

Σε πρώτη φάση ,στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού «Θεσσαλονίκη, Σταυροδρόμι Πολιτισμών» θα συμμετέχω στην παράσταση του Κ.Θ.Β.Ε. «και το τέλος μας ας συνοδεύει η μουσική..» σε σκηνοθεσία Τζένης Αρσένη. Και από τέλος Οκτώβρη θα έχω τη μεγάλη χαρά να είμαι κομμάτι του υπέροχου κόσμου της «Ντενεκεδούπολης», αυτού του διαχρονικού έργου που όλοι αγαπήσαμε σαν παιδιά, κι όχι μόνο της Ευγενίας Φακίνου σε σκηνοθεσία της Φωτεινής Μπαξεβάνη. Η παράσταση θα ανέβει στην παιδική σκηνή στο Βασιλικό Θέατρο στη Θεσσαλονίκη, ενώ μετά τον Φλεβάρη θα κατηφορίσουμε και η παράσταση θα παιχτεί στο θέατρο Badminton στην Αθήνα.

-Βιργινία, πώς είναι να εργάζεσαι μακριά απ' τη Θεσσαλονίκη κι από το σπίτι σου, συχνά σε διαφορετικές πόλεις και με διαφορετικούς θιάσους?


Δεν είναι τυχαίο που στα παλιά τα χρόνια οι θίασοι περιόδευαν όλη την Ελλάδα κι ήταν γνωστοί κι ως μπουλούκια! Εννοώ ότι οι ηθοποιοί είναι για μένα ταξιδευτές σε φανταστικούς κι αληθινούς κόσμους. Αλλάζουν χαρακτήρες, υποδύονται φοβερούς και τρομερούς ήρωες, σε παρασύρουν σε μαγικά και τρομακτικά παραμύθια και συχνά κι η ίδια τους η ζωή δεν απέχει. Θα τρέξουν εκεί που είναι το θέατρο, σαν μαγνήτης το σανίδι τους τραβάει και τελικά...εκεί νομίζω είναι και το σπίτι τους...η θαλπωρή κι η ανάγκη τους... Έτσι το βιώνω εγώ τουλάχιστον! Όσο για τους διαφορετικούς θιάσους, ποιός δεν θα ήθελε να πηγαίνει κάθε τόσο στη δουλειά του και να γνωρίζει κάθε φορά άλλους ανθρώπους; Να ανακαλύπτει και να ανακαλύπτεται... εγώ το βρίσκω παιχνιδιάρικο και μαγικό..

-Είναι άραγε εύκολο να κρατήσεις την αυθεντικότητα σου και την παιδική σου διάθεση σ έναν χώρο πολύπλευρο καλών και κακών στοιχείων?

Αν μιλάς την αλήθεια στον εαυτό σου και τον υπερασπίζεσαι με σεβασμό κι αγνές προθέσεις την κάθε μέρα, αλλά και στο κάθε βήμα, στην κάθε συμπεριφορά σου, τότε πιστεύω, έχεις περάσει τις πιο σκληρές εξετάσεις και τίποτα δεν μπορεί να σε πνίξει.. Έχεις μάθει να επιβιώνεις, να δημιουργείς, ν' αγαπάς και ν' αγαπιέσαι.. Ζεις!

-Περνάει κρίση ο χώρος;

Δυστυχώς είναι μια απ΄ τις χειρότερες περιόδους  που βιώνουμε, όχι βέβαια μόνο στο θέατρο... Έχω τόσους συναδέλφους που αυτή τη στιγμή είναι άνεργοι και δεν μπορούν καν ν' ανταπεξέλθουν στις καθημερινές ανάγκες. Αλλά ακόμη και για εμάς, τους πιο..τυχερούς, που αυτή την περίοδο εργάζονται η πραγματικότητα είναι το ίδιο σκοτεινή. Οι επιχορηγήσεις απ' το Υπουργείο Πολιτισμού αργούν κοροϊδευτικά πολύ, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι του Κ.Θ.Β.Ε.  Να μην πληρώνονται παρότι εργάζονται κανονικά.

Να φανταστείτε τον χρόνο που μας πέρασε σχεδόν όλες οι πληρωμές προήλθαν απ τις εισπράξεις των παραστάσεων, που μέσα σ' όλο αυτό το σκοτάδι, αγαπήθηκαν κι αγκαλιάστηκαν απ' τον κόσμο της πόλης μας. Για να μην σχολιάσω καν τη γελοία νομοθετική ρύθμιση -ενάντια της οποίας εργαζόμαστε σκληρά-να μας εντάξουν στις ΔΕΚΚΟ σαν να ήμασταν δημόσιοι υπάλληλοι ενώ στην πραγματικότητα είμαστε συμβασιούχοι με 5μηνες και 8μηνες συμβάσεις! Όλη η χώρα βιώνει την εξαθλίωση και τη θλίψη..Δυστυχώς εμείς δεν αποτελούμε εξαίρεση..

-Βιργινία μου θα ήθελα να σε ευχαριστήσω  πολύ γι' αυτήν μας την κουβέντα και είμαι σίγουρη ότι θα τα ξαναπούμε σύντομα

Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία και την ωραία αυτή συνέντευξη! Και φυσικά σας καλώ να έρθετε τον χειμώνα να μας απολαύσετε και να σας ταξιδέψουμε κι εμείς με τη σειρά μας στη χώρα με τα ντενεκεδάκια! Νομίζω τώρα είναι πιο μεγάλη από ποτέ η ανάγκη για παραμύθια και χαμόγελα...

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Back to top
Go to bottom