ΑΓΓΕΛΙΕΣ - ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018
13:19:18

 

 

 

“Ξεχωριστές μητέρες”

Γεωργία Γουναδάκη - “Μητέρα παιδιού με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές”.
Γνωριστήκαμε στον χώρο υποδοχής του οικοτροφείου για άτομα με πολλαπλές κινητικές αναπηρίες και νοητική υστέρηση.Καθόμασταν στον ίδιο καναπέ...βρισκόμασταν για τον ίδιο λόγο εκεί...μιλήσαμε....Η κυρία Τούλα διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής της.


Μια κοπέλα εγκλωβισμένη σ'ένα κυρτωμένο σώμα.Τα μάτια της είναι γεμάτα σπίθα και ζωντάνια.Ο λόγος της γεμάτος ευφυές  χιούμορ.Ο γιός της, είναι  πάνω από πενήντα πιά...Σ'ένα καροτσάκι, (δεν  ρώτησα άν περπατούσε ποτέ), με  ένα βλέμμα μωρού, αγνό και άδολο!Όταν αντικρύζει την μητέρα του, το πρόσωπο  του γεμίζει μικρές λάμψεις.Mε κραυγές και φωνές πηγαίας  έκφρασης εκδηλώνει  την χαρά του...Λένε ότι ο κοινός πόνος ενώνει τους ανθρώπους...Αυτούς που νοιώθουν "αδικημένοι'' και τα'χουν βάλει με την μοίρα τους....Δεν το πίστεψα ποτέ αυτό!!Ο εγκλωβισμένος  άνθρωπος, δεν έχει αποθέματα ψυχής για τους γύρω του.Ζεί στην στασιμότητα και τον εγωκεντρισμό.

Η "δυστυχία'' του είναι το κέντρο του κόσμου,με αποτέλεσμα σιγά - σιγά όλοι να απομακρύνονται, γιατί κανείς δεν τον αντέχει...Η Τούλα βλέπει την ζωή της, σαν κάτι  απολύτως φυσιολογικό...Χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, χωρίς μεμψιμοιρία, χωρίς παραίτηση...Είναι υπερήφανη και γενναία!!a

«Βρε Τούλα, λες στα 80 μου να σου μοιάζω;...»,την ρωτάω.

Η απάντησή της είναι αναμενόμενη: «...Εγώ βάζω δέκα σαν εσένα κάτω άν θέλω!!...»

Καθόμαστε και μιλάμε...Περισσότερο η Τούλα μιλάει. Μου αρέσει να παρατηρώ το ύφος της και να ακούω τις ιστορίες της!Μόνο μια φορά είδα μια σκιά στο βλέμμα της...μιά μόνο...:

«Όταν το φτιάχναμε αυτό το «σπίτι» για τα παιδιά μας,ο άντρας μου έλεγε,''Τούλα,όταν τακτοποιήσουμε εδώ το παιδί μας,θα σε γυρίσω όλο τον κόσμο...''.Δεν πρόλαβε όμως...».

Αμέσως σταματάει...πιάνει το τάπερ με την σπανακόπιττα, κομμένη σε μικρά-μικρά κομμάτια για να δώσει στο πενηνταπεντάχρονο μωρό της...Έτσι σταματάει η κουβέντα...

Μετά απο λίγο της ακούω να μου λέει γελώντας: «Έχεις σακούλα να πάμε για χόρτα;»

Η Τούλα είναι μια θεά...κι εγώ που στη ζωή μου δεν είχα ποτέ πρότυπα...τώρα ΕΧΩ!!!

 

Μέλος της "ΔΕΞΙΟΤΗΤΑΣ" (Όμιλος Προστασίας & Ανάπτυξης Δεξιοτήτων)

Back to top
Go to bottom